|
Het leven
Geboorte
en de dood
daartussen
zit het leven
Je krijgt
het niet cadeau
toch is
het je gegeven
Je leeft
je leven fris
in
lentegeur en stralen
Maar soms
gaat het toch mis
naast
bergen zie je dalen
Dan is het
koud en kil
de zon
wordt een verlangen
Ook
droefenis blijkt dan
aan ’t
leven te gaan hangen
Toch is er
steeds een punt
waar
kleine straaltjes stralen
Het is ook
jou gegund
wat
vreugde te gaan halen
De kleine
klaver vier
hij stond
daar steeds verloren
Als teken
van geluk
dat ook
bij jou wil horen
Zo zie je
steeds meer groen
en water,
kracht voor ’t leven
De vogels
fluiten fris
Je mag dit
meebeleven
Je neemt
je rugzak mee
en kijkt
met andere ogen
De kleine
zonnestraal
weer naar
jou toegebogen
Jenny
Als ik doodga, huil maar niet
Ik ben niet echt dood, moet je weten.
Het is de heimwee die ik achterliet
Dood ben ik pas, als je die bent vergeten.
Als ik doodga, huil maar niet
Ik ben niet echt weg, moet je weten.
Het is het verlangen dat ik achterliet
Dood ben ik pas, als je dat bent vergeten.
Als ik doodga, huil maar niet
Ik ben niet echt dood, moet je weten.
Het is maar een lichaam dat ik achterliet
Dood ben ik pas, als jij me bent vergeten.
(Bram Vermeulen)
Streep hun naam niet door
Al zijn ze tot stof vergaan
Streep
hun naam niet door
Alsof ze nooit hebben bestaan
’t liefste dat ik heb bezeten
’t toekomstbeeld van mijn bestaan
vraag me niet dat te vergeten
en gewoon door te gaan
Gerry den Otter (fragment uit “Namen”)
Vroeger is over
later - een ster.
Gisteren is oud
en morgen nog ver.
Toon Hermans
Ik wou dat ik bij jou was
Ik wou dat ik even bij jou was
waar je dan ook bent
even vragen hoe het met je gaat
en zeggen dat ik je zo mis
Al was het maar voor vijf minuutjes
om te kijken of je gelukkig leeft
Jou de groetjes doen van iedereen
en zeggen dat iedereen nog zoveel om je geeft
Dan denk ik weer aan vroeger
en ik weet dat je gelukkig bent geweest
Al ben je niet meer bij ons
voor ons leef je nog
steeds
Voorbij
het is voorbij
maar
jij en ik
wij weten
een stukje van jou
blijft altijd bij mij !
Jenny
Waar ik ook kijk is het donker
Ik zie enkel maar de nacht
Ik had me toch ooit lang geleden
Totaal iets anders uitgedacht
De zon is al wekenlang verdwenen
Diens warmte wordt enorm gemist
Wat heb ik hier dan nog te zoeken
In deze complete duisternis
Ik voel zo duidelijk mijn tranen prikken
Ik merk des te beter mijn diepe pijn
Zal deze intense rust en stilte
Eigenlijk ergens goed voor zijn?
Voorzichtig begin ik te verwerken
En merk een straaltje licht dichtbij
Ik druk, graaf en blijf vechten
Ja hoor, eindelijk ik ben weer vrij
Ik fladder en vlieg over hoge bomen
Ik kijk en zie een kleurenpracht
Nu kan ik me intens verwonderen
Wat het donker mij aan inzicht bracht
Het licht zul je steeds weer kunnen vinden
Ook al is er een groot verdriet
Blijf standvastig en vind de stilte
Die jou steeds weer een uitweg biedt
Karin
(Troostgeschenken)
'Het Leven behoudt meestal zijn geheim
en toch komt er een uur
waarop je verWonderd vaststelt
hoe in tegenslag, een
geschenk verborgen lag
dat je niet vermoed had...'
(Manu Keirse)
Waar Aarde en Hemel elkaar raken
ontmoet het leven het sterven.
Heden en verleden vallen samen
als herinnering in de toekomst.
Als je alles weten zou
van morgen, overmorgen
Dan had je vast niet minder
maar nog levensgroter zorgen
Als je alles voelen zou
wat morgen komen moet
Dan had je gisteren verloren
al je levensmoed
Niet gisteren niet morgen
maar je leeft er midden in
vandaag is nu en elke morgen
is een nieuw begin
Marit Lems |
